Beeldbrug aflevering 6: Misha Stevenson en Jannis de Reu

Afbeelding 1: filmstill uit Misha Stevenson, assepoester 2 is mijn lievelingsfilm, video, 2020.

Afbeelding 2: Rineke Dijkstra, Coney Island, N.Y., USA, June 20, 1993, Chromogenic print, 1993. Foto rechten: Rineke Dijkstra, uit de Guggenheim Collectie.

Afbeelding 3: Rineke Dijkstra, Coney Island, N.Y., USA, July 09, 1993, Chromogenic print, 1993. Foto rechten: Rineke Dijkstra, uit de Guggenheim Collectie.

Het ongemak van opgroeien          

Kunst kan veel met toeschouwers doen. Sommigen vallen flauw van de epische status van Michelangelo’s David terwijl anderen overgaan tot geweld bij Barnett Newmans Who’s afraid of Red Yellow and Blue. Er zijn ook werken die veel minder grote emoties oproepen, werken die juist diep van binnen een ongemak aanwakkeren. Zo ook de twee werken die worden vergeleken in deze beeldbrug: Misha Stevensons assepoester 2 is mijn lievelingsfilm (2020) en Rineke Dijkstra’s Beach Series (1992–96).

De werken van Dijkstra onderzoeken persoonlijke transformatie, meestal de transformatie van kind naar volwassene tijdens de adolescentie. Haar werken leggen doorsnee mensen vast, inclusief al hun imperfecties. De Beach Series laat de mix van stoutmoedigheid en onzekerheid tijdens adolescentie zien.[1]

Het werk van Stevenson benadrukt tevens de transitie van kind naar volwassen vrouw en alle tegenstrijdigheden die daarbij komen kijken. Specifiek de transitie van onschuldig en rein kind naar de vaak seksueel geobjectiveerde vrouw wordt onderzocht. De toeschouwer ziet de twintig jaar oude Stevenson in haar slaapkamer. De slaapkamer van de kunstenaar is echter veranderd in een kinderkamer: een prinsessenkamer met een prinsessenbed, Jip en Janneke beddengoed en een knuffel van Muis. Stevensons half ontblote lichaam ontpopt zich uit een roze prinsessenjurk.

Beide werken belichten de ongemakkelijke transitie van kind naar adolescent. Stevenson onderzoekt daarbij ook duidelijk de ontwikkeling van het kinderlichaam naar het volwassen vrouwelijk lichaam, met alle seksuele connotaties die aan het vrouwelijk lichaam verbonden zijn. De werken geven de toeschouwer een gevoel van ongemak. De kijker wordt geconfronteerd met situaties die in het dagelijks leven niet langdurig bekeken mogen worden. Doordat de kunstenaars ze in een artistieke context plaatsen, is het nu wel geoorloofd ze aandachtig te bekijken.

Geschreven door Jannis de Reu.

Misha Stevenson, assepoester 2 is mijn lievelingsfilm, video, 2020.


[1] Arnason, H.H, en Elizabeth Mansfield, History of Modern Art : Painting Sculpture Architecture Photography, Zevende editie (Boston: Pearson, 2013), 721.