Intiem

Intiem is een project van Stichting FAAM, de GGD regio Utrecht en Gemeente Utrecht. De wachtruimte op de afdeling Seksuele Gezondheid is onlangs opnieuw aangekleed – FAAM realiseert hier elk kwartaal een nieuwe expositie. Thema’s als liefde, seksualiteit en seksueel plezier komen aan bod. Intiem is een samenwerking tussen jonge kunsthistorici en jonge makers.

Expositie vierde kwartaal: Pagina 7

Het kunstenaarscollectief de Collabsletten hebben voor de vierde expositie (april tot en met september) het werk Pagina 7 bedacht en gemaakt. Kunstgeschiedenisstudent Mikkie Rood schreef er een tekst over die je hieronder kan lezen is.

Annebel Vernooij (1997) en Alana van der Valk (1997) vormen het kunstenaarsduo Collabsletten. Ze omschrijven zichzelf als twee visuele herriemakers. Hun missie? Met kunst de wereld van wat humor en luchtigheid voorzien. Zo ook deze wachtruimte van de GGD. Zij maakten Pagina 7, een grappig invulverhaal dat je naar sekspartners kunt sturen als je een soa hebt. Seks kan zo fijn zijn en het delen van succesverhalen is leuk! Praten over soa’s kan daarentegen een stuk minder leuk zijn… En dat terwijl open zijn over soa’s een goede manier is om verspreiding tegen te gaan. Met de nostalgie van een invulverhaal uit een tijdschrift en een flinke dosis zelfspot proberen de Collabsletten een lastig onderwerp op een grappige manier bespreekbaar te maken. Dus mocht je hier zitten met soa schrik, pak gerust een vel om in te vullen. Door het taboe te doorbreken krijgen we _____ (soort soa) beter onder controle!

Expositie derde kwartaal: Viva la Vulva

In de derde expositie (januari tot april) is het werk van kunstenaars Chelsea van der Bend (2000) en Isa Kronemeijer (2001) te zien. De werken gaan gepaard met een tekst van kunstgeschiedenisstudent Joëlle de Jong (2001). Lees hieronder wat zij over de werken schrijft:

Breken met taboe

Isa Kronemeijer (2001), student Fashion Design aan de HKU, wil in haar werk taboes doorbreken over intieme lichaamsdelen. Haar kledingcollectie Lady Garden (2021) is een ode aan de vulva. Isa laat zien dat de vulva een uniek en elegant onderdeel van het lichaam is, waarvoor men zich niet hoeft te schamen. Dit doet ze door kledingstukken te creëren die worden geassocieerd met elegantie, zoals een kokerjurk en een colbert. Ze heeft verschillende vormen vulva’s in de collectie verwerkt om de diversiteit te vieren. Op de foto is een model te zien dat een kledingstuk uit de collectie draagt. Met een projector is er een afbeelding van rooskleurige vulva’s over de foto heen geprojecteerd. De kleurrijke vormen, diverse materialen en de speelse projectie creëren een luchtige sfeer die in contrast staat met de heersende taboe rondom de vulva.

Puur & zonder oordeel

Chelsea van der Bend (2000), student Fine Art aan de HKU, benadert het thema seksualiteit vanuit een queer perspectief. Zij doet dit vanuit haar eigen beleving en identiteit, maar gebruikt ook bestaande beelden, bijvoorbeeld uit de porno-industrie. In de schilderijen Out of Context I & II (2021-22) werkt Chelsea met zelfgemaakte foto’s, die ze met een analoog filter simplificeert tot ze onherkenbaar zijn. Deze beelden schildert ze na met olieverf op doek. Op deze manier wil ze lesbische vrouwen op een zo puur mogelijke manier afbeelden. De onherkenbare, haast abstracte vormen van de schilderijen dwingen de kijker om objectief en zonder vooroordelen te kijken. De warme kleuren versterken daarbij het gevoel van intimiteit.

Expositie tweede kwartaal: Individuele intimiteit

In de tweede expositie (oktober tot januari) is het werk van kunstenaar Nadia Marouf (1993) zien. Het werk gaat gepaard met een tekst van kunstgeschiedenisstudent Evi Mijnster (1999). Lees hieronder wat zij over het werk schrijft:

Intimiteit speelt een belangrijke rol in de werken van Nadia Marouf (1993). In de fotoserie For the Love of Touch (2019) verkent zij persoonlijke intimiteit. Deze individuele, intieme beleving bereikt Marouf door haar beelden in te kaderen en details uit te vergroten. Nadia laat zien dat voor intimiteit niet altijd een ‘ander’ nodig is, maar dat we ook onszelf kunnen liefhebben. Warme kleuren en aardse tonen overheersen in haar werk en versterken het intieme gevoel. Ook de textuur van het materiaal en de gevoelens die bij het aanraken worden opgeroepen, zijn belangrijk voor Marouf. Het werk op de voorkant van deze kaart zorgt er bijna voor dat je zelf voelt hoe de roze opblaasband tegen je armen aan wordt gedrukt.

Expositie eerste kwartaal: Het bloeit vanbinnen

In de eerste expositie (juli t/m september) liet FAAM het werk van kunstenaars Lucas Braak (2001) en Jennifer Knuchel (2001) zien, begeleid door een tekst van Cécile Steenman (1999). Hieronder lees je haar tekst.

De kunstwerken voor je geven een kijkje in het leven van Lucas Braak (2001). Braak is een queer kunstenaar en de muze van Jennifer Knuchel (2001), de maker van deze foto’s. Wat begon als een vriendschap tussen Braak en Knuchel is tijdens het maken van de fotoserie uitgegroeid tot een romantische relatie. De foto’s en de illustraties vertellen hetzelfde verhaal door een andere lens. Ze passen bij elkaar, maar zijn toch anders. De werken zijn dapper en persoonlijk, ontstaan door een vertrouwensband tussen Knuchel en Braak. Ze stellen de vraag: Hoe ga je om met je lichaam en je verleden? En hoe laat je dat zien aan de buitenwereld?